O instruktorima

Ivan i Ivana

Ivan Jovanović, jedan od osnivača Buena Viste, je počeo da se bavi plesom davne 1992. godine u plesnom klubu “Montenegrodance”. Posle 10-ak godina bavljenja sportskim plesom i kraće pauze, shvata da je ples ipak sastavni dio njegovog života i ponovo počinje da pleše, ovog puta jako zainteresovan za društveni ples i koncept improvizacije.

Otprilike u to vrijeme u Crnoj Gori se javljaju naznake salse, koja svojim ritmom i energijom osvaja Ivana. U želji da nađe što više informacija a usled nedostatka istih u Crnoj Gori, postaje redovni polaznik svih većih seminara i festivala u okruženju, gdje ima priliku da uči od najboljih plesaca i instruktora kubanske salse i Afro-Cuban plesova kako u regionu tako i u svijetu (Yanek Revilla, Alberto Valdes, Diana Rodriguez, Jorge Camaguey, Eloy Leyva, Juan Ortiz, Seo Fernandez, Alex Carbo, Israel Gutierrez su samo neki od njih…). Ima čast i zadovoljstvo da bude i redovni član instruktorske postave na nekoliko festivala i seminara u regionu (Cubanero, Salsa Motion Weekend, Sarajevo Salsa Congress…).

Ivan i Bojana

Otprilike u isto vrijeme kad se susreće sa salsom, upoznaje se i sa čarima argentinskog tanga, koji postaje njegova velika strast. Oduševljen idejom da više nema koreografija, nema osnovnih koraka i njegovih varijacija, već da sve što par pleše zavisi od mašte i muzikalnosti para, krece u intenzivnu potragu za novim informacijama i u ovoj oblasti.

Poslije nekoliko festivala i seminara, kao i puno, puno samostalnog rada sa tadašnjom partnerkom Mašom, odlučuje da pokrene salsa i tango scene u Crnoj Gori u okviru plesnog kluba u kojem su ponikli i plesali tada, “Montenegrodancea”.

U svojoj tango karijeri, imao je priliku da uči od velikih plesača i instruktora, od kojih se po njemu izdvajaju (bez uvrede ostalim našim učiteljima koji ovdje nisu pomenuti,a koji su takođe bili sjajni) Sebastian Arce i Mariana Montes, Pablo Rodroguez i Noelia Hurtado, Pablo Villaraza i Dana Frigoli, Federico Naveira i Ines Muzzoppapa, Aoniken Quiroga i Alejandra Mantinan, Sergio Cortazo i Soledad Rivero i Gustavo Rosas i Gisela Natoli.

Imao je čast i zadovoljstvo da sa svojom tango partnerkom Bojanom Brajović nastupa na jednoj od milongi u sklopu jednog od najvećih i najboljih tango festivala u regionu, Belgrade Tango Encuentro (2010).

Trenutno u Buena Visti radi kao instruktor argentinskog tanga, karipskih plesova (salsa, bachata, merengue…) i afro-kubanskih plesova (kubanska rumba, orishas…).

***

Bojana “Bokitza” Brajović počela je da se zaljubljuje u tango u četvrtom razredu gimnazije, tačnije 2006. godine. To je inače godina njenog ponovnog susreta sa plesom i plesnom školom “Montenegrodance”, obzirom da se u toku osnovne škole oko tri do četiri godine bavila latinoameričkim plesovima, da bi nakon toga napravila dužu pauzu, koja će trajati sve do susreta sa tangom. Njen sadašnji partner, a u djetinjstvu njen plesni idol (haha), Ivan Jovanović upoznao je sa, sada već tvrdi, najljepšim plesom na svijetu i od tog trenutka njeno interesovanje i opčinjenost tangom postaju sve veći.

U trenutku kada je počinjala sa prvim tango koracima, ovaj ples je doživljavala kao još jedan hobi za koji pokazuje trenutnu zainteresovanost, ne sluteći da će njegova specifičnost učiniti da od svoje, prve početne tango grupe u Crnoj Gori isprati svaku sljedecu sa istim entuzijazmom i strpljenjem… Zahvaljujuci intenzivnoj posvećenosti tangu, Bojana za kratko vrijeme postaje Ivanova tango partnerka i oni zajedno nastavljaju sa usavršavanjem kako u Crnoj Gori, tako i u regionu. Za nju, tango je mnogo više od plesa i nepresušan izvor energije, a na ličnom planu jedan od njenih najboljih izbora. Tvrdi da je upravo argentinski tango “krivac” za niz neprocjenjivih trenutaka, životnih prilika, poznanstava i prijateljstava…

Odnos partnera u tangu po Bojani neuporediv je sa bilo kojim drugim u ostalim plesovima koje poznaje. Ističe zagrljaj kao vrhunski izraz emocije, kreativnost dvoje ljudi u zagrljaju i muziku, za koju smatra da je umnogome doprinijela da tango bude unikat. Kako melodijom tako i tekstom, koji po njoj ne bi bio tako emotivno obojen da nije pisan na španskom jeziku (haha <3).

Na njeno veliko zadovoljstvo imala je priliku da uči od velikih tango majstora poput Sebastiana Arcea i Mariane Montes, Bruna Tombaria i Mariangeles Caamaño, Horacia Godoya i Magdalene Gutierrez, Pabla Rodrigueza i Noelie Hurtado, Federica Naveire i Ines Muzzoppape, Dane Frigoli i Pabla Villaraze i mnogih drugih. Kad god ima priliku posjećuje tango festivale u regionu, jer smatra da su festivali poput aprilskog Encuentra u Beogradu (na kojem je i nastupala) spoj svega onoga što tango donosi: zadovoljstvo u usavršavanju u samom plesu, neopisiva energija unutar velike “tango porodice”, upoznavanje posebnih ljudi i susreti sa dragim prijateljima.

Bojana u “Buena Visti” radi kao instruktorka argentinskog tanga.